"podrzucić kamień w wodę" hmm... Jeśli tak wywrócić do góry nogami, to interesujący obraz się pojawia

(zważając na tytuł to następne rękodzieło będzie bogate w pawie zdobienia fajne. do jakiego wieku można tak nosić? (mam już własny, prawie 6-kilowy bagaż)

"Jeśli wstydzisz się jego drżenia, to znaczy,
że działa wokół ciebie kancelaria rzeszy
spraw nieistotnych, królestwa tego świata." klawe

najpierw trzeba czytać wiersz, potem komentarz, co by sobie czegoś nie wypaczyć (np. puenty
po odpaczeniu: odprężająco i intymnie, tak, że nie trzeba nigdzie z wiersza wychodzić, ani do pracy, ani do szkoły.
miło znowu czytać

tekst gładko wpraszający się do czytelnika

ładny finisz

językowy rollercoaster

git wykończenie, ale całością trafia, tym bardziej, że wczoraj bałem się o naszą Naszą, też nie przychodziła, a wcześniej jej matkę z drzewa wystraszoną zdjąłem

chciałem kiedyś coś napisać o poległych statystach w filmach, ale Twój pomysł bije ich na głowę. gratuluję

Najładniej mi tu na pograniczu dwóch strof. Początkowo nie przyswajałem końca bo mi obraz tradycyjnego pochówku go podważał. Ale za kolejnym czytaniem już było lepiej.

gratulacje.

enigmatyczny tekst dla mnie, na przyciągający sposób. np pytanie czego tyczy się tytuł. niepełnosprawnego kolegi? chłopca, którym był peel? czegoś jeszcze? trzecia zwrotka zostawia przedsmak jakiejś szerszej historii.

czyli fajne

english in polish at last

ciekawa pierwsza strofa, szczególnie pierwsze 3 wersy. dalej już różnie

bardzo sympatyczny tekst

II część fajna

je nogi większe od swoich

"tylko 5 pięter dzieli nas od świtu" tylko to ładne dla mnie. dlaczego klasyczny?

"gdzie są kanapie kanary i karaiby?"

świetne, gratulacje

majstersztyk.

szósty wers może udusić gdy się mówi na głos.

Gdzieś widziałem taką grafikę przedstawiającą miasto, stworzone z napisów uformowanych w kształt swoich znaczeń (bloki, chodniki, przechodnie kupe tego było). Jak czytałem zakończenie twojego tekstu pomyślałem sobie o ulicy ułożonej z jednego długiego wersu, kluczącej między tym bałaganem, aż do wylotu, białego pola, lub wspomnianego lasu.
czyli fajne to zakończenie, inspirujące

świetne, akurat na dzisiejszą aurę. gratuluję